Van de zomer wilde ik de zwartepietendiscussie al aanslingeren uit balorigheid, wat heeft dat tenslotte om het lijf?
Maar toen was bruin worden nog een nationaal tijdverdrijf.

Nu de kans op witte sneeuw weer begin toe te nemen, neemt mijn animo er een woord aan vuil te maken, evenredig af.
Het verdeelt ons alleen maar verder, en wel op een draf.

Nu ben ik ook wel een beetje moe van al dat heen en weer gereis.
En dan moet ik ook nog terugkomen per vliegende arrenslee, verkleed als de kerstman deze keer, ik lijk wel niet wijs.

Maar dat mag geen belemmering vormen voor goedhartig zijn in deze tijd.
We hebben tenslotte meer overeenkomsten dan onenigheid.

Gelukkig kan ik het na kerst weer rustig aan doen, schoenen uit en met de voeten omhoog.
En volgend jaar misschien toch maar eens langszij de psycholoog.

De Sint

Door Libert